Blauw water in een mooie Spaanse haven

Dinsdag 12 juni, la Coruña haven.

De dag begint met een grondige inspectie der bemanningsverblijven.
Mij is ter ore gekomen, dat eenige reusachtige pin ups de nog jonge doch reeds verdorven geesten van mijn bemanning het hoofd op hol brengen.
Zo heeft Jan een metershoge dame met even hoge split op de muur geprikt, Harris heeft een verleidelijke jonge vrouw van besproken alooi op een glad dameszadel, Piet Hein heeft genoeg aan zijn opblaaspak.

De genoemde af beeldingen worden door mij terstond verwijderd en vernietigd, ik eis van Piet Hein een schriftelijke verklaring dat hij zijn pak alleen voor nautische zaken zal gebruiken.

Hoewel ik er in populariteit niet op vooruitga moet ik als schipper ten voorbeeld strekken, standvastig zijn en mij alleen richten op het Hogere.

Zo laat ik mijn bemannig zien wat ter decoratie de wanden van mijn hut siert;¨een full colour afbeelding van de H. Maagd en Martelares, Dolores de Sevilla ( 342 – 360 n. Chr.) enige uren voor haar onthoofding door de Romeinse landvoogd Quirinus de Verschrikkelijke ( 320 – 380 n. Chr.), wijl zij de vleselijke lusten niet met hem wilde delen, doch haar godvrucht en maagdelijkheid in eenzaamheid wilde uitdragen!
Kijk, daar kun je nog een dia avondje aan wijden.

Na een gedegen sermoen gaat de bemanning der Contentezza in rotten van drie ter douche.
Koude waterstralen zullen hoovaardige gedachten van de jongelui verdrijven is mijn stellige overtuiging.

We zien een dorstige “Bull” langsstomen op weg naar de olievelden.
Dat lijkt ons een goed idee, even later is Tezz ook op weg naar de pomp. € 200, Harris tapt, dat wordt verrekend, op de terugweg proberen we Tezz met de kont vooruit de stal in te krijgen, lukt nog Harris, nog PH, nog (OH SHAME) me!

Nou ja, je leert eerder een koe de kruispolka, dan met een dwarswind zonder boegschroef Tezz netjes recht achteruit te krijgen.

Even later liggen we mucho frustratio met de kop naar voren in de box.

Om 16.00uur embarkeert Edwin van IJzendoorn, de slimmo zoon van Francisca (mijn vriendin). Simpeltjes vliegen naar la Coruña, kost €60.- een buskaartje naar de Marina €1.-

Harris en PH gaan vervolgens een oud fort in de haveningang bezoeken, daarna nog meer kruitdamp opsnuiven in het legermuseum, daarna nog met Edwin en Gijs zoon van Paul en Ria van de “Juanita” victualie inslaan.

Intussen oefenen Leon van de “Albacora” Jan, onze nachtegaal en ik, met het instuderen van zeemansliederen een smartlappen, die we s’avonds in een klein parkje op Romeinse fundamenten op een flottielje- borrel ten gehore gaan brengen.

Daarvoor gaan we aan het G.A.S. (Groot Apeldoorns Smartlappenkoor).
Met dank aan Rita en Sonja, die met engelengeduld alle teksten voor Jan gekopieerd heeft!!

Wat daarvan van zij, Leon en ik krijgen steeds meet hetzelfde slagje, Gitaar en banjo hoeven elkaar niet gelijk het kot uit te vechten.

Even later nog Wim (met gitaar) erbij van de Tripple Seven, een onvermoed jeugdtalent.

We zitten ruim drie uur enthousiast aan de snaren te trekken, nou ja je speelt natuurlijk niet elke avond voor een uitgelezen club ‘Booties”.

Om tien uur is het zover, leuk parkje mooi die oude fundamenten, je zit met je kont op 2000 jaar geschiedenis, dat heb je niet op een betonnen balk in een Vinex lokatie!

De gitaar speelt goed, ik pingel een beetje mee, Jan laat de stembanden als staalkabels vibreren, gelijkenis met Caruso dringt zich op.

Men praat, integreert, vecht zich in, drentelt, kijkt, hoort aan en meningt. Datzelfde doet zich voor in de stoffelijke sfeer, men knaagt, nipt, verzwelgt, omzeilt, snijdt af, gooit achterover, en spuugt in een verlaten bosje weer uit.

Naarmate de avond vordert wordt door de Guardia Civil menig Oceanpeople M/V. voor wildplassen ter ondervraging meegenomen.
De loeiende waxine kampvuren beginnen te doven…….

Om 02.00 uur keert men scheepswaarts, op de Contentezza vindt nog een evaluatie plaats waar André ( Marieke) nog een interessante discussie met Harris heeft, over de teloorgang van het palliatieve zeilen in Nederland.

Wij wenden ons ten spoedigste tot de gelijknamige werkgroep van het K.N.W.V.

Dan proberen we als Gringo’s in uiterste opwinding nog de goedkope whisky ( € 5.-) die we ter supermarkt heden gescoord hebben.
We nemen de charmante Giselle mee op dit duistere pad.

Later….

De Rigor Mortis treedt eerst in de vroege morgenuren op in de kooien der Contentezza ( en Marieke!!!)